حساسیت‌های امیرالمؤمنین امام علی(ع) در باب قضاوت از چه جنسی بود
🔹 دلیل عزل قاضی توسط علی(ع)  رحمت‌اله بیگدلی
🔹 أبوالأسود دوئلى از شخصیت‌هاى برجسته و جلیل‌القدر عالم اسلام و جهان تشیّع و از یاران خاص امیرالمؤمنین امام علی(ع) و فقیهی بزرگوار و بنیانگذار علم نحو و قرآن‌شناسی بزرگ و مجاهدی کم‌نظیر بود و در جنگ جمل و صفین و نهروان در نهایت فداکاری و ایثار در رکاب علی(ع) جنگید.
🔹در مورد شخصیت او گفته‌اند که وی از سادات تابعين و اعيان آن‌هاست و در رأى و عقل، اشدّ و اكمل رجال است.
🔹 أبوالأسود خیرخواه امام علی(ع) بود و نارسایی‌های برخی کارگزاران را به امام گوشزد می‌کرد؛ به عنوان مثال زمانی که متوجه خیانت ابن‌عباس به بیت‌المال شد به امام(ع) گزارش داد و فرار ابن‌عباس را نیز به سمع امام رساند.
امام در پاسخ نامه ابوالاسود از او خواست که جریانات منطقه را به او برساند و خطاب به او فرمود:
«كسى همانند تو، خيرخواه امام و امت است و امانتگزار و راهبر حق، ... مرا از آنچه آن‌جا مى‌گذرد و نظر در آن موجب صلاح امت است مطلع كن كه تو شايسته اين كار هستى و اين تكليف واجب تو است.»
🔹ابوالاسود از جمله کسانی بود که بعد از جنگ صفین از علی(ع) خواست که داوری حکمیت را به او بسپارد، ولی مخالفان به داوری او رضایت ندادند!
🔹ماجرای دیدار ابوالاسود دوئلی با معاویه در دوران اوج قدرت وی
داستان دیدار او با معاویه در اوج قدرت معاویه و اظهارات او در باره علی(ع) نشانگر نهایت ارادت او به امیرالمؤمنین علی(ع) است.
بعد از صلح امام حسن(ع)، و قدرت مطلق یافتن معاویه در دیداری، معاویه از او پرسید:
«تو به نتیجه داوری در صفین اعتراض کردی، هرگاه داوری آن روز را به عهده تو می‌گذاشتند، چگونه داوری می‌کردی؟»
ابوالاسود با شجاعت تمام پاسخ داد:
«هزار نفر از مهاجران با اولادشان و هزار نفر از انصار با اولادشان را گرد هم می‌آوردم و به آن‌ها می‌گفتم: ای گروه انصار و مهاجر، از علی و معاویه کدام‌یک شایسته خلافت‌اند؟
آیا آزادشده‌ای که مسلمانان او را در حال کفر، اسیر کردند و آزاد ساختند، یا مردی از مهاجران که دین و حقیقت به وجود او مباهات می‌کند؟!»
◀️ ابوالاسود دوئلی با این سوابق بی‌نظیر در مسند قضاوت حکومت علی علیه‌السلام
🔹امیرالمؤمنین امام على(ع)، چنین شخصیت برجسته و یار وفاداری را در بصره مقام قضاوت داد و چند روز بعد او را عزل کرد!
این شخصیت بزرگوار نزد امیرالمؤمنین(ع) آمد و گفت:
«چرا مرا عزل کردى، با این‌که نه خیانتى کرده و نه مرتکب جنایتى شده بودم!»
امام على (ع) در پاسخ او فرمود:
«إنّی رأیت کلامک یعلو کلام خصمک؛
من دیدم که به هنگام سخن گفتن با طرفین دعوی، صدای تو از صداى متهم بلندتر شد و به همین دلیل تو را عزل کردم.»!
نکته جالب هم این است که ابوالاسود نیز مبنا و دلیل عزل خود را پذیرفت و هیچ اعتراضی به آن نکرد!
پس در نظام قضایی علوی، مقام قضایی نامداری چون ابوالاسود دوئلی فقط به دلیل بلند بوددن صدایش از صدای متهم آن هم چند روز بعد از انتصاب عزل می‌شود تا چه رسد به مسایل دیگری مانند اخذ رشوه و اعمال نفوذ و توهین به متهم و شکنجه و آزار وی و... که حاشا و کلا که در نظام قضایی علوی چنین خطاهای نابخشودنی روی دهد...!